Black thursday

Waar zal ik beginnen. Met gisteren. Daar kan ik nu wel weer droog over schrijven, maar het was voor mij Tanja, een zwarte dag. We bleven in Trysil om te gaan skien, want hier was 1 lift open en een aantal pistes. We waren redelijk vroeg opgestaan om goed de tijd te hebben. Dik aangekleed gingen we met de auto richting de lift, maar dat ging niet soepel, we konden de juiste weg niet vinden, de auto trok de hoogte niet goed en Kees kreeg de kettingen er niet goed om. Stress en geirriteerde stemming was het gevolg. Ook daarna de skipas kopen moest allemaal online en liep niet lekker. Eindelijk konden we dan naar boven waarna we elkaar kwijt raakten. (hoe is het mogelijk met 1 lift, ja dat kan) pistes waren niet erg geprepareerd en nadat ik eerst boven 10 minuten stond te wachten, dacht ik dat Kees al was gegaan. Beneden nogmaals gewacht, lang en toen was ik er eigenlijk klaar mee. Het ging niet lekker, en kon kees niet vinden, dus ik ging maar beneden binnen zitten. Daar kon ik hem zien aankomen en ja, daar was hij. Ik hoopte dat hij me zou appen om te vragen waar ik was maar dat gebeurde niet. Hij ging weer omhoog. Ik had er zo de pe in en was zo uit mijn doen dat ik na een uur mijn huur spullen ben gaan inleveren en naar het huisje terug gelopen ben. In tranen. Kees probeerde nog te bellen, maar mijn telefoon weigerde, en opnieuw proberen deed ie niet. Een uur teruggewandeld, en toen beseffen dat de sleutel in de auto ligt. De camingbeheerder kon een extra sleutel geven maar pas 1,5 uur later. Daarna, ben ik mijn bed ingekropen met de dekens helemaal over me heen. Ik voelde me zo eenzaam! Verdrietig. Kees kwam uiteindelijk 1 uur na mijn binnenzijn ook thuis, en toen moest er wel wat uitgepraat worden. Maar ik was kapot. We hebben wel weer vrede gesloten, en hebben toen nog thuis gegeten. Ik hoop zo n dag niet meer mee te maken. Kees had overigens zijn as wel goed benut en heeft heerlijk geboard. 

Vandaag maakten we delaatste etappe in Noorwegen: naar Oslo, via Hamar. Het is een saaie weg, maar goed schoon en het zonnetje schijnt flink. We halen wel de koudste temperatuur met min21! In Hamar willen we het vikingsvhip zien, de olympische schaatshal waar de noor Kos 3x goud won. We hebben onze schaatsen onder gebonden en hebben wat rondjes gereden op dit super gladde ijs. Met ons was er nog 1 man lekker bezig en halverwege kwam de subtop van Noorwegen trainen. De 2 mannen gingen gladjes en prachtig snel voorbij. Mooi om te zien! Dus eigenlijk trainde we met de top van Noorwegen. Ha ha. Daarna verder getufd over snelweg waar we eindelijk weer eens harder dan 70 mochten. Het hotel in Oslo is een plaatje, met dank aan Roelie die dit heeft geboekt voor haar terugreis. Nog even gepoogd wat te shoppen maar prijzen zijn echt bizar. Dus dan maar kijken alleen. Vegan gegeten en toen weer terug om op te warmen. Het is nog steeds min11! Koud en niet lekker. Morgen onze laatste ochtend in Noorwegen voor we de boot pakken. Deze dag mocht er weer zijn.